قبولی
From دانشنامه تخصصی حقوقی
قبولی
الف ـ نوشتن موافقت پرداخت وجه برات یا سند دیگر.(رک. پذیرش)
ب ـ در حقوق بین الملل عمومی عملی است که به موجب آن دولتی تعهدات موجود بین دو یا چند دولت را به عهده گرفته و در عوض از مزایای آن عهدنامه (حاوی تعهدات مذکور) استفاده می کند. قبولی به این معنی موقعی واقع می شود که یکی از مواد عهدنامه چنین اذنی را داده باشد.
