سفیر
From دانشنامه تخصصی حقوقی
سفیر الف ـ مقدم نمایندگان سیاسی یک دولت نزد دولت دیگر را سفیر گویند و ذکر (کبیر) به دنبال (سفیر) از ترجمه های نادرست و متداول است زیرا در مفهوم اصطلاحی سفیر بالاترین درجه نمایندگی سیاسی خود به خود ملحوظ است به همین جهت در اصطلاح خارجی لغتی که به معنی کبیر باشد در دنبال سفیر نمی آورند و هر سفیری کبیر است زیرا سفیر صغیر وجود ندارد.
ب ـ مطلق نمایندگان سیاسی اعم از سفیر کبیر و وزیر مختار و وزیر مقیم و کاردار سفارت را گویند. نمایندگی از شخص رئیس دولت از مختصات سفیر کبیر است و سایر نمایندگان سیاسی فقط نماینده دولت متبوع خود هستند.
