سفته

From دانشنامه تخصصی حقوقی

سفته:

در فارسی فعلی حرف سین آن سه نوع تلفظ می شود. صحیح آن سفته به کسر سین است به معنی محکم و سخت و استوار. اصل این لغت فارسی است و بر نوعی قرض اطلاق می شود. به این ترتیب که مسافری ، مالی به کسی می دهد که آن کس در مقصد مسافر از خود مالی شبیه آن در نزد ثالثی دارد و مسافر از گیرنده آن خویش خطی (به صورت حواله) می گیرد تا در مقصد از محال علیه مثل همان مال که در مبدأ داده بگیرد و آن نامه را سفته (به فارسی) و سفتجه به ضم سین (به عربی) گویند و جمع آن را سفاتج آورده اند!

به موجب ماده ۳۰۷ قانون تجارت سفته عبارت است از سند تجارتی که به موجب آن امضاکننده تعهد می کند در موعد معین یا عندالمطالبه دروجه حامل یا شخص معین و یا به حواله کرد آن شخص کارسازی کند. اسم دیگر آن فقه طلب است .