دعوی افراز
From دانشنامه تخصصی حقوقی
دعوی افراز دعواییست که خواسته آن تقسیم ملک مشاع است بین شرکای آن (جدا کردن سهم شریک مدعی از سایر شرکا) بند هشتم ماده ۱۳ آیین دادرسی مدنی . طرف این دعوی تمام شرکای ملک هستند (ماده ۳۰۰ و بند دوم ماده ۳۰۴ قانون امور حسبی) اگر مال شریکی نزد کسی وثیقه باشد، باز خود آن شریک طرف دعوی است نه وثیقه گیرنده. دعوی افراز مصداق واقعی دعوی است (ماده چهارم لایحه قانونی فروش خالصجات مصوب ۲۰ ـ ۹ ـ ۳۴) در صورتی که مالکیت محل نزاع نباشد، حکم افراز به هیچ وجه نظر به امر مالکیت ندارد و در امر مالکیت نمی توان به آن استناد کرد.
