تجریدی
From دانشنامه تخصصی حقوقی
بطور کلی هر سند بر اساس یک رابطه حقوقی صادر میگردد و اعتبار این سند نیز از همان رابطه حقوقی تبعیت مینماید و در نظامهای حقوقی اساسا دارا شدن غیر عادلانه و یا استفاده بلاجهت مجاز نیست و بر همین مبنا سند صادر شده زمانی دلیل بر بدهکاری صادرکننده است که بر اساس همان رابطه حقوقی صحیح صادر شده باشد والا معتبر نبوده و نمیتوان بدهکار را برای پرداخت مسئول دانست و حکم بر محکومیت وی صادر کرد لکن در حقوق تجارت و اسناد تجاری ، توجها به اصل امنیت معاملات تجاری و لزوم گردش سریع سرمایه ، این مورد استثناء شده و هدف مقنن در این است صرف صدور سند بصورت مستقل و مجرد از رابطه حقوقی زمان صدور سند بررسی شود و پس از صدور سند تجاری رابطه حقوقی جدیدی ایجاد میگردد که متکی به همان سند تجاری است و صدور سند تجاری فی نفسه موضوعیت دارد و این برخلاف سند مدنی است که اعتبارش موکول به صحیح بودن رابطه حقوقی است به تعبیر بهتر حیات و اعتبار سند تجاری مستقل و وابسته به خود سند است .
صرف وجود سند تجاری در ید دارنده سند دلیل بر اشتغال ذمه متعهد اعم از صادرکننده و ظهرنویس و مستحق بودن دارنده سند برای مطالبه وجه سند است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود . به این حالت استقلال سند از رابطه حقوقی ، وصف تجریدی گفته میشود.
