اصالة الحظر

From دانشنامه تخصصی حقوقی

اصالة الحظر:

حظر به معنای منع میباشد و محظور یعنی ممنوع اصل حظر شبیه اصل احتیاط است عده ای عقیده دارند که اشیاء در طبیعت از آ« خداست و انسان هم جزئی ازطبیعت است پس انسان و اعمال او همگی مخلوق خداوند است بنابراین تصرف انسان در ملک خداوند بدون اجازه او ممنوع است .

بعضی میگویند معنای این سخن این است که جانب ترک رابر جانب فعل ترجیح دهیم این سخن نیاز به دلیل دارد در صورتی که نه دلیل عقلی داریم و نه دلیل شرعی . سید مرتضی (ره) میفرماید : چه کسی گفته تصرف انسان بدون اذن خداوند قبیح است در حالیکه هیچ دلیلی بر قبح چنین تصرفی نداریم پس استدلال اخباریین به اصالة الحظر مردود است در نتیجه به اصالة الحظر نمیتوان تمسک کرد چون از اصل مخدوش است در ثانی بر فرض چنین اصلی استدلال مخدوش است و ثالثا اگر کیفیت استدلال هم درست باشد با ادله ای چون (( خلق لکم ما فی الارض جمیعا )) و روایت (( کل شیء مطلق حتی یرد فیه نهی )) که دلالت بر اذن شرعی و اباحه دارد موردی برای این اصل باقی نمیماند.